زمینه و هدف: بر اساس تحقیقات اخیر بیماری پریودنتال یک فاکتور خطر مهمی است که می تواند منجر به تولد زودرس با وزن کم نوزاد شود و وضعیت اقتصادی- اجتماعی روی شرایط پریودنتال تاثیر دارد. هدف این مطالعه ارزیابی وضعیت پریودنتال زنان باردار و غیر باردار بر اساس شاخص نیازهای درمانی پریودنتال(CPITN)  و ارتباط آن با متغیرهای دموگرافی و کلینیکی بود.روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی مقطعی روی 540 نفر زن باردار و غیر باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شرق و غرب اهواز انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها بررسی فرم های اطلاعاتی مشتمل بر دو بخش اطلاعات فردی و وضعیت پریودنتال بر اساس شاخص نیازهای درمانی پریودنتال (CPITN) بود. معاینات توسط پروب WHO و آینه مسطح دندانپزشکی انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آماری تی، مجذور کای و ان اوا استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده SPSS بود.یافته ها: 66.7 درصد زنان باردار دارای بیماری پریودنتال بوده و 92 درصد زنان باردار درسه ماهه سوم بارداری بیماری پریودنتال داشتند. بین شاخص CPITN و سن بارداری، میزان تحصیلات، وضعیت اقتصادی و دفعات مسواک زدن ارتباط آماری معنی دار مشاهده گردید.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که خانم های باردار CPITN بیشتری نسبت به خانم های غیر باردار دارند و بنابراین پیشنهاد می شود که برنامه بهداشت دهانی پیشگیری کننده ساده کمکی برای حفظ سلامت پریودنشیم در طی حاملگی می باشد.

مقدمه و هدف: بیش از 300 میلیون نفر عقب مانده ذهنی در سراسر جهان وجود دارد و یکی از چالش های نظام سلامت در هر جامعه، بهبود وضعیت بهداشت دهان و دندان این کودکان است. این مطالعه با هدف تعیین نیازهای درمانی پریودنتال در مراکز بهزیستی تبریز انجام گرفته است.مواد و روش ها: در این بررسی 386 نفر عقب مانده ذهنی 22-4 سال، مقیم مراکز بهزیستی تبریز مورد بررسی قرار گرفتند که از این تعداد 191 (49.5 درصد) نفر پسر و 195 (50.5 درصد) نفر دختر بودند. با مراجعه به پرونده این بیماران، بهره هوشی و شدت ناتوانی جسمی آنان تعیین شد و سپس بر اساس ایندکس CPITN نیاز های درمانی پریودنتال آنان تعیین گردید. از آزمون «تی» برای مقایسه میانگین ها و از آزمون «مجذور کای» و «من-ویتنی» برای بررسی ارتباط متغیرهای کیفی استفاده گردید.نتایج: میانگین سنی بیماران پسر 13.12±3.09 سال و میانگین سنی بیماران دختر 13.8±3.56 سال بود که تفاوت معناداری نداشت (p>=0.05). 120نفر دارای عقب ماندگی شدید، 215 نفر دارای عقب ماندگی متوسط و 51 نفر دارای عقب ماندگی خفیف بودند. رابطه معناداری بین بهره هوشی بیماران و کد وضعیت پریودنتالی و نیازهای درمانی پریودنتال آنان وجود داشت (0.05>p). نیار درمانی در 87 نفر از بیماران TN0، در 113 نفر از بیماران TN1، در 144 نفر از بیماران TN2 و در 42 نفر از بیماران TN3 بود.نتیجه گیری: شدت عقب ماندگی ذهنی وناتوانی جسمی در این بیماران، رابطه مستقیمی با کد وضعیت پریودنتالی و نیاز درمانی پریودنتال آن ها داشت.

سابقه و هدف: در مطالعات اپیدمیولوژیک بیماریهای پریودنتال و همچنین معاینه و طرح درمان بیماران مبتلا به پریودنتیت از پارامترهای مختلفی که وضعیت نسوج پریودنتال را نشان می دهند، استفاده می شود. شاخص CPITN در ابتدا به منظور تعیین نیازهای درمانی پریودنتال در سطح جوامع ابداع شد. با توجه به اینکه معاینه پریودنشیوم اغلب در مطب های دندانپزشکان مورد غفلت قرار می گیرد و نظر به سهولت استفاده از شاخص CPITN، این شاخص با پارامترهای کلینیکی که در نتیجه ابتلا به بیماریهای پریودنتال بوجود آمده و نیز مبنای طرح درمان قرار می گیرند مقایسه شده تا همبستگی شاخص CPITN با پارامترهای کلینیکی تعیین شود.مواد و روشها: در این مطالعه که از نوع توصیفی- تحلیلی بود، سطح چسبندگی لثه، عمق پاکت، خونریزی لثه بعد از پروب کردن و میزان تحلیل استخوان در 25 بیمار ثبت شد. CPITN با استفاده از پروب WHO612 CPITN و عمق پاکت با استفاده از پروب با فشار ثابت 25 گرم اندازه گیری شد. با استفاده از رادیوگرافی های پری آپیکال میزان تحلیل استخوان بیمار بررسی گردید. همبستگی بین این پارامترها و CPITN بوسیله آزمون Spearman تعیین شد.یافته ها: بیشترین همبستگی بین CPITN و عمق پاکت (r=0.82, P<0.0001) مشاهده گردید. CPITN و عمق پاکت همبستگی مشابهی با میزان تحلیل استخوان و سطح چسبندگی لثه نشان دادند.نتیجه گیری: با توجه به اینکه عمق پاکت یکی ار عوامل مهم در طرح درمان بیمار می باشد و با توجه همبستگی بالای این عامل با CPITN و عمق پاکت با دیگر پارامترهای اندازه گیری شده و با در نظر گرفتن سهولت به کار گرفتن CPITN، استفاده از این شاخص برای تعیین نیازهای درمانی بیماران در کلینیک های دندانپزشکی توصیه می گردد.

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت اطلاعات اپیدمیولوژیک که مورد نیاز هر سیستم بهداشتی درمانی جهت برنامهریزی، اجرا و ارزیابی وضعیت پریودنتال و نیازهای درمانی بیماران تحت درمان همودیالیز میباشد، این تحقیق در شهر یزد با استفاده از شاخص CPITN انجام شد. هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان نیازهای درمانی پریودنتال بیماران همودیالیزی شهر یزد به منظور ارائه به دست اندرکاران و مسوولین بهداشت و ارتقاء سلامت بیماران خاص بود.روش کار: در این مطالعه توصیفی، 100 نفر در دو گروه 50 نفری شامل افراد تحت درمان همودیالیز و افراد سالم انتخاب شدند، این افراد از لحاظ سن و جنس یکسان سازی شده و پس از ارائه آموزش های لازم و جلب همکاری، پرسشنامه ای که به این منظور تهیه شده بود، تکمیل گردید. شاخص CPITN با پروب مخصوص WHO در بیماران مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: یافته های پژوهش در بررسی های آماری بین وضعیت پریودنتال و عوامل سن و میزان تحصیلات رابطه معنیداری نشان داد.نتیجه گیری: مطالعه موجود بیانگر این امر است که بیماری های لثه ای در جمعیت دیالیزی بسیار شایع میباشد. لذا بایستی ملاحظات ویژه درمانی پریودنتال در این بیماران انجام شود.

دیابت یک بیماری متابولیک است که به علت کم کاری و یا عدم فانکشن سلولهای بتا در جزایر لانگرهانس لوزالمعده ایجاد می شود. دیابت علایم متعدد داشته و بیماریهای پریودنتال بعنوان ششمین عارضه مهم دیابت تلقی می شود. هدف از این مطالعه بررسی شیوع و شدت بیماریهای پریودنتال در بیماران دیابتیک وابسته به انسولین و غیر وابسته به انسولین و مقایسه آنها با گروه کنترل با استفاده از شاخص (Community Periodontal Index for Treatment Needs) CPITN می باشد. این بررسی یک مطالعه تحلیلی می باشد که بر روی 64 نفر بیمار دیابتیک (266 نفر NIDDM و 38 نفر IDDM) صورت گرفت و 246 نفر به عنوان گروه کنترل شرکت داشتند. آنالیز آماری توسط آزمون مجذور کای صورت گرفت. شیوع و شدت بیماریهای پریودنتال در بیماران دیابتیک بیشتر از گروه کنترل بود. شیوع پریودنتیت در هر دو گروه مورد (NIDDM و IDDM) و کنترل با بالا رفتن سن نشان داد. از نظر شیوع پریودنتیت هر دو گروه NIDDM و IDDM یکسان بود. طول مدت ابتلای به دیابت تا 4 سال تاثیر چندانی بر شیوع و شدت پریودنتیت نداشته ولی پس از آن شیوع و شدت پریودنتیت بیشتر شده بود. با توجه به شیوع بالای بیماریهای پریودنتال در افراد دیابتیک توصیه می شود همکاری بیشتری بین مراکز دیابت و دندانپزشکی جهت آموزش بهداشت دهان و درمان این بیماران صورت پذیرد.

زمینه و هدف: بیماریهای پریودنتال، جز بیماریهای التهابی می باشد، دیابت اثر مخرب بر بافت های پریودنتال دارد و پریودنتیت ششمین عارضه دیابت شناخته شده است. این مطالعه، به منظور تعیین CPITN در بیماران دیابتیک نوع II و مقایسه آن با بیماران غیر دیابتی در بیمارستان گلستان در شهرستان اهواز در سال 97-96 انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه اپیدمیولوژیک- تحلیلی 115 بیمار مبتلا به دیابت نوع II و 115 فرد سالم مراجعه کننده به بیمارستان گلستان اهواز در رده سنی (60-35) سال بصورت تصادفی انتخاب شدند. و با گرفتن رضایت ضمنی، اطلاعات دموگرافیک بیماران (سن، جنس و میزان تحصیلات) و دفعات مراجعه به دندان پزشک، وضعیت دیابت بر اساس آخرین آزمایشات و شاخصCPITN در پرسشنامه ثبت شد و اطلاعات جمع آوری شده با آزمون کای اسکوئر آنالیز و در نرم افزار SPSS مقایسه شدند.یافته ها: شاخص CPITN در بیماران دیابتیک به طور معناداری از افراد سالم بیشتر بود. مقایسه این شاخص بین دو گروه از لحاظ تعداد دفعات مسواک زدن، دفعات مراجعه به دندانپزشک، سن، تحصیلات معنادار شد ولی از لحاظ جنس معنادار نبود.نتیجه گیری: دیابت باعث افزایش نیاز به درمان پریودنتال می شود. این تغییر وابسته به جنس نمی باشد و ناشی از اثر مخرب دیابت بر انساج پریودنشیوم و کاهش میزان ترشح بزاق توجیه می شود. توصیه می شود در مرکز دیابت آموزش بهداشت ارتقا یابد.

سابقه و هدف: کلینیسین های دندانی ممکن است با بیمارانی مواجهه گردند که مبتلا به سرطان های ناحیه سر و گردن بوده و تحت درمان شیمی درمانی قرار دارند یا اینکه در آینده قرار است تحت درمان قرار گیرند. هدف از ارایه این مقاله بررسی عوارض شیمی درمانی در مخاط دهان بویژه پریودنشیوم بوده، همزمان راه هایی برای به حداقل رساندن عوارض این درمان ارایه می دهد.در درمان بیماران مبتلا به سرطان های ناحیه سر و گردن توسط شیمی درمانی، مشارکت پریودنتیست قبل از شروع درمان آغاز گشته و بطور محدودی ضمن درمان سرطان ادامه می یابد. پریودنتیست پس از درمان نیز باید همکاری خود را با انکولوژیست ادامه دهد تا نتایج مطلوب درمانی بدست آید. مشارکت پریودنتیست در تمام مراحل درمانی بیمار مبتلا به سرطان ناحیه سر و گردن کاملا ضروری به نظر می رسد.نتیجه گیری: مشارکت پریودنتیست قبل از شروع درمان سرطان ضروری بوده و در حین و پس از درمان نیز باید تا حصول نتایج مطلوب تداوم یابد.

انسان با تهذیب نفس و علم حضوری می تواند حضور علت هستی بخش را درک نماید؛ لذا در فلسفه اسلامی خداوند حاضر علی الاطلاق است. اما پرسش از چرایی عدم انکشاف حضور الهی به طور گسترده برای بشر از طریق روش هایی مانند تجربه دینی ذهن فیلسوفان دین را به خود مشغول داشته است و تقریرات شلنبرگ در استدلال به اختفای الهی برای الحاد، در این میان نقش محوری دارد. عمده پاسخ ها به علت اختفای الهی از منظر وجودی، فلسفی، عرفانی و کلامی است. اما در پژوهش حاضر به روش تحلیل محتوایی سعی شده است رویکردهای انسانی تراویس دامزدی مورد ارزیابی قرار گیرد. وی با بیان مواردی مانند شاخص انزجار آسیب دیده، شاخص انزجار محدودیت وجودی، شاخص ترس و امید و شاخص از خود بیگانگی سعی در طرح دلایل اختفای الهی نموده است. در این مقاله عمده نقدهای این رویکرد انسانی مواردی چون نسبی گرایی و استقرای ناقص، بی نیاز نبودن از رویکردهای کلامی مانند تدبیر، حکمت و لطف الهی، ارائه تصویری منفعل از خداوند و عدم توجه به بعد اجتماعی دین، دانسته شده است.

زمینه: در سال های اخیر در کشورهای مختلف از شاخص  IOTN(بررسی نیازهای درمانی ارتودنسی) استفاده شده است. این شاخص دارای دو جزء زیبایی و سلامت دندان است. هدف: مطالعه به منظور تعیین نیازهای درمانی افراد مراجعه کننده جهت درمان ارتودنسی بر اساس شاخص IOTN انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال 1387 بر روی 343 فرد متقاضی درمان ارتودنسی که در مدت یک سال به مطب خصوصی شهر قزوین مراجعه کرده و در مرحله قبل از شروع درمان قرار داشتند با استفاده از شاخص IOTN انجام شد. جهت تعیین جزء زیبایی از تصاویر دهگانه ای که بر اساس زیبایی دندان ها درجه بندی شده بودند استفاده شد. جزء سلامت دندان پنج درجه داشت که از روی قالب های مطالعه که تراش استاندارد داده شده بودند، تعیین شد. در صورت لزوم و برای دقت بیش تر از رادیوگرافی های پانورامیک بیمار استفاده شد. داده ها با آزمون های کاپا، مجذور کای، اسپیرمن تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 3.8±18.1 سال بود و 262 نفر (77.6 درصد) زن بودند. تعیین نیازهای ذهنی بر اساس جزء زیبایی توسط بیمار (perceived Need) بیانگر عدم وجود ارتباط معنی دار بین جنسیت و زیبایی خود افراد بود و بیش تر افراد زیبایی خود را بین 1 تا 4 تعیین کردند. تعیین جزء زیبایی توسط متخصصین (Normative Need) نیز همین حالت را نشان داد. تعیین جزء سلامت دندان نشان داد که بیش تر افراد مورد مطالعه (درجه سلامت دندانی 4 و 5) داشتند. ارتباط بین جزء سلامت دندان و نوع مال اکلوژن معنی دار بود (p<0.05).نتیجه گیری: داده های ذهنی شاخص IOTN به تنهایی نمی تواند شاخص مناسبی جهت تعیین نیاز درمان ارتودنسی باشد.

مقدمه: اگر چه ارتباط بین حالات روحی - روانی و بروز ضایعات پریودنتال گزارش شده است ولی انجام مطالعات بیشتری در این زمینه، ضرورت دارد. هدف از این مطالعه بررسی رابطه بیماری پریودنتال با اختلالات افسردگی و مقایسه آن با گروه شاهد که فاقد افسردگی بودند، بود.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی روش تحقیق مبتنی بر مشاهده، سوال، پرسشنامه و معاینه پریودنتال بود. سی بیمار مبتلا به افسردگی که در بیمارستان ابن سینا مشهد بستری و به درجاتی دارای افسردگی بودند، انتخاب شدند و سنجش شدت افسردگی بر اساس پرسشنامه بک صورت گرفت. به عنوان گروه شاهد نیز 30 بیمار که جهت درمان به بخش تشخیص بیماریهای دهان دانشکده دندانپزشکی مشهد مراجعه داشتند و یا از همراهان بیماران افسرده که فاقد افسردگی بودند در تحقیق شرکت جستند. بیماران گروه مورد و شاهد از نظر سن و جنس مشابه انتخاب شدند بین 20 تا 40 سال سن داشتند که تحت معاینات پریودنتال با آینه و پروب پریودنتال ویلیامز با نور معمولی قرار گرفتند. سایر مشخصات بیماران از قبیل سن، جنس، میزان تحصیلات و شغل نیز ثبت گردید. برای پردازش داده ها از آمار توصیفی و استنباطی و از آزمون هایt-test ،ANOVA  و Duncan در نرم افزار SPSS استفاده شد.یافته ها: بیشترین درصد فراوانی شدت افسردگی از نوع متوسط و کمترین درصد فراوانی آن از نوع شدید بود و ارتباط معنی داری بین شدت افسردگی و بیماری پریودنتال یافت نگردید ولی اختلاف معنی داری بین دو گروه مورد و شاهد در اندکس پلاک و خونریزی به هنگام پروب وجود داشت (P=0.03). در مقایسه مقادیر میانگین و انحراف معیار تفاوت قابل توجهی در از دست دادن چسبندگی و اندکس لثه ای و عمق پروبینگ پاکت بین دو گروه وجود نداشت (P>0.05).نتیجه گیری: ارتباط معنی داری بین شدت افسردگی در گروه بیماران افسرده و بیماری پریودنتال وجود نداشت ولی تفاوت شاخص های پلاک و خونریزی در دو گروه شاهد و مورد، معنادار بود؛ اگر چه سایر شاخص ها از قبیل عمق پاکت و از دست دادن چسبندگی در دو گروه اختلاف قابل توجهی نداشت.